در توبه مرا فريفته ، اى سرورم از تو درخواست مىكنم به عزّتت كه مانع نشود از اجابت دعايم به درگاهت ، بدى عمل و زشتى كردارم و مرا با آنچه از اسرار نهانم مىدانى رسوا مسازى و در كيفر آنچه در خلوتهايم انجام دادم شتاب نكنى ، از زشتى كردار و بدى رفتار و تداوم تقصير و نادانى و بسيارى شهواتم و غفلتم ، شتاب نكنى ، خدايا ! با من در همهء احوال مهرورز و بر من در هر كارم به ديدهء لطف بنگر ، خدايا ، پروردگارا ، جز تو كه را دارم ؟ تا بر طرف شدن ناراحتى و نظر لطف در كارم را از او درخواست كنم . خداى من و سرور من ، حكمى را بر من جارى ساختى كه هواى نفسم را در آن پيورى كردم و از فريبكارى آرايش دشمنم نهراسيدم ، پس مرا به خواهش دل فريفت و بر اين امر اختيار و اراده‌ام ياريش نمود ، پس بدينسان و بر پايه گذشته‌هايم از حدودت گذشتم ، و با برخى از دستوراتت مخالفت نمودم ، پس حجت تنها از ان تواست در همه اينها ، و مرا هيچ حقى نيست در انچه بر من از سوى قضايت جارى شده و فرمان و آزمايشت ملزمم نموده ، اى خداى من اينك پس از كوتاهى در عبادت و زياده‌روى در خواهشهاى نفس عذرخواه ، پشيمان ، شكسته‌دل ، جوياى گذشت طالب آمرزش ، بازگشت‌كنان با حالت اقرار و اذعان و اعتراف به گناه ، بىآنكه گريزگاهى از آنچه از من سر زده بيابم و نه پناهگاهى كه به آن رو آورم پيدا كنم ، جز اينكه پذيراى عذرم باشى ، و مرا در رحمت فراگيرت بگنجايى ، خدايا ! پس عذرم را بپذير ، و به بدحالىام رحم كن و رهايم ساز از بند محكم گناه ، پروردگارا ! بر ناتوانى